 |
|
 |
|
Zachowanie i charakter
Pekińczyki są psami niezależnymi i nieufnymi wobec obcych, choć są swojemu opiekunowi wiernie oddane. Lubią spokój i raczej nie nadają się dla hałaśliwych i energicznych dzieci. W kontaktach z większymi psami, zaatakowane, potrafią walczyć w swej obronie, zaliczane są do psów odważnych i walecznych.
CHARAKTER
Ten pełen godności pies o wspaniałej przeszłości nie okazuje zaufania byle komu!
Pekińczyk wymaga czasu, by przekonać się do człowieka - ale raz ofiarowaną
przyjaźń dotrzyma do końca życia.
Plusy
# Inteligentny, o wyostrzonych zmysłach
# Bardzo żywy
# Odważny, śmiały
# Dumny
# Pewny siebie i samodzielny
# Czuły
# Skłonny do zabaw
Minusy
# Niechętnie przyjmuje polecenia
# Krnąbrny
# Egocentryczny!
Nawet wyniosły pekińczyk potrafi bawić się jak dziecko!
Pekińczyk skrywa swe czułe strony charakteru za fasadą zgryźliwego wyniosłego
aroganta. Warto spróbować przebić się przez ten obronny mur niechęci - ten, komu
uda się zdobyć przyjaźń, a może nawet miłość pekińczyka, uzyska niezawodnego
przyjaciela na całe życie. Nawet jeśli pies wszystkim ludziom demonstrował
będzie swą wyniosłość i oziębłość, to wobec swych przyjaciół będzie zawsze
serdeczny i bezwarunkowo oddany.
Wzgardliwa grzeczność
Mały pekińczyk to prawdziwy arystokrata w każdym calu, od stóp do głów. Przez
kilkanaście stuleci psy te były przez ludzi czczone i podziwiane, nic więc
dziwnego, że przywykły do składania im hołdów. Nigdy nie próbujcie go lekceważyć
czy obchodzić się z nim grubiańsko - macie przecież do czynienia z prawdziwą
psią osobowością, która pragnie być traktowana tak, jak na to zasługuje.
Pekińczyk, który odda komuś swoje serce, będzie trwał przy swej decyzji do końca
swoich dni. Równie wytrwały jest i w pamiętaniu urazy; dawny mieszkaniec pałaców
cesarskich i królewskich potrafi gniewać się godzinami, a wyrządzonej mu krzywdy
nie zapomni i po latach. Bywa bardzo zmienny w swych humorach, ale zawsze
demonstruje swemu panu czy pani, jak bardzo ich kocha, spoglądając z grzeczną,
ale oziębłą obojętnością na całą resztę świata (w tym też i na inne psy).
Niektórzy biorą jego dobre maniery za uprzejmość...
Egocentryk
Pekińczyk uważa się za pępek świata. Żaden pies nie jest tak przywiązany do
swych właścicieli, ale jeśli pekińczyk zawrze układ o przyjaźni z człowiekiem,
to przyjmie za oczywiste, że i człowiek akceptuje go bezwarunkowo i że od tej
pory wszystko w domu kręcić się będzie wokół psa. Jest to pies bardzo wrażliwy i
wymaga, by wszystko odbywało się tak, jak on sobie to wyobraża. Za swym pełnym
dystansu zachowaniem się pekińczyk skrywa nieustanne i olbrzymie pragnienie, by
stale zdobywać jego względy i podziwiać go bezustannie. Nie zadowala się przy
tym formalnymi rytuałami - pan czy pani powinni stale się psem zajmować,
przemawiać do niego i bawić się z nim (a właściwie - zabawiać go...). Jeśli z
jakichś powodów poświęcicie mu Państwo mniej czasu niż poprzednio, z pewnością
popadnie w chorobę, i nie będzie to udawanie. Ten niezwykły pies wymaga równie
niezwykłych właścicieli!
Kocia natura
Pekińczyk jest równie samodzielny, niepokorny i egoistyczny jak egzotyczny kot.
Wymaga zapewnienia mu odpowiednich wygód i bardzo zależy mu na jego małych
przywilejach. We wszystkim, co ich dotyczy, pies nie uznaje jakichkolwiek
kompromisów i jeśli tylko uzna, że coś ogranicza jego prawa, to natychmiast
skryje się w jakimś kątku z nadąsana miną. Przyznać trzeba, ze ten luksusowy
pies nie jest łatwym domownikiem ani bratem-łatą, nie dość że wymaga
szczególnych praw, to jeszcze wszystko trzeba z nim załatwiać w rękawiczkach:
nie można mu niczego kazać, można go co najwyżej poprosić, a i to nie znaczy, że
zechce się z nami zgodzić...Przyznać jednak trzeba, że zadowolony z życia
pekińczyk jest imponującym psem o wspaniałej sylwetce: jego wygląd to czysta
przyjemność dla oka. I - niewiele więcej: pekińczyk nie jest psem, który będzie
spełniał jakiekolwiek funkcje użytkowe. Jest po prostu luksusowym towarzyszem,
który służy tylko do tego, by przynosić radość i wypełniać czas swemu
właścicielowi.
Pies i dziecko
Nie, w tym wypadku nie jest to dobry pomysł. Pekińczyk nie przepada za dziećmi,
które nie umieją uszanować jego wyjątkowości i kontakt z z nimi zawsze kończy
się nieporozumieniami, kłótniami i gorzkimi żalami dzieci, że pies nie chce się
z nimi bawić. Pekińczyk postara się dzieci po prostu nie widzieć, a jeżeli
dziecko będzie zbyt natarczywe to ucieknie pod szafę, spod której właściciel na
próżno będzie starał się go wyjąć przez długie godziny...
Pekińczyk a inne psy
To sprawa co najmniej niełatwa. Pekińczyk potrafi być uparty niczym osioł i
zawzięcie bronić terytorium, które uznał za swoje i swego drażliwego honoru!
Nigdy nie zgodzi się na podzielenie się swymi przywilejami, które bierze bardzo
serio, z innymi psami. Z drugiej strony doskonale zgadza się z innymi
pekińczykami i może z nimi mieszkać pod jednym dachem. Po pierwszej, dość
burzliwej fazie ustalania wzajemnych kontaktów i praw obu psów, tworzy się stała
i rygorystycznie przestrzegana przez obie strony hierarchia stada.
|
|
 |
|
 |
|
|